Zwierzaki w przeglądarce: co się stało z małym zwierzątkiem na ekranie

W 1989 roku program o nazwie Neko wypuścił kota na ekran. Gonił kursor, dopadał go i zasypiał na nim. Napisany na NEC PC-9801, a od tamtej pory przeniesiony na Maca, X11, Windows i prawie wszystko, co ma ekran — zwykle przez ludzi, których nikt o to nie prosił.

Epoka zwierzaków na pulpicie

Po Neko przyszedł długi ogon tego samego pomysłu: małe zwierzę, które mieszka nad twoją pracą, reaguje na to, co robisz, i nie ma żadnej funkcji. Maskotki Shimeji wspinające się po krawędziach okien. Asystenci, których nikt nie chciał. Wszystko ozdoba i wszystko nieszkodliwe.

Potem, pod koniec lat dziewięćdziesiątych, pomysł skręcił w najgorszą stronę. BonziBuddy i jego rodzina byli zwierzakiem z przodu i adware z tyłu, i nauczyli całe pokolenie, że ten słodki fioletowy stwór na ekranie czyta ci pocztę. To skojarzenie jest powodem, dla którego ozdobne rozszerzenie musi dziś zaczynać od objaśnienia swoich uprawnień.

Co zmienia przeglądarka

Zwierzak na pulpicie ma do wędrowania cały ekran i żadnego pojęcia, co robisz. Zwierzak w przeglądarce ma znacznie mniejszą scenę i znacznie lepsze informacje: wie, co czytasz, jak szybko i w którym momencie przestałeś.

To zmienia ozdobę w przyrząd. Pozycja scrolldoga na krawędzi okna to twoja głębokość na stronie. Chód to prędkość przewijania. Pies siada, gdy strona cichnie, i po dwóch minutach zwija się do snu — prawdziwy sygnał o karcie, nie animacja na minutniku.

Zasady, których musi trzymać się zwierzak w przeglądarce

Rysuje na stronach, których nie napisał, a to narzuca warunki: nigdy nie ruszać układu strony, nigdy nie wysyłać zapytania sieciowego ze strony, którą czytasz, i dawać jeden przełącznik, który usuwa go natychmiast z każdej otwartej karty. Neko mogło wywalić komputer i zostało ciekawostką. Rozszerzenie, przez które każda strona się tnie, jest odinstalowane przed obiadem.

Czasami jest kotem. Jeden jest kaczką, jeden koniem z problemem, a jeden karaluchem. Najczęściej jest psem.